21. Yüzyıl Klişesi: Kalabalığın İçindeki Yalnızlık

“Kalabalığın içindeki yalnızlık” söz dizisinin 21.yüzyılın klişelerinden biri haline gelmesi, durumun gerçekliğinden bir şey eksiltmiyor. Fakat insan merak ediyor: Hepimiz neredeyse aynı dertlere sahipken birbirimizden nasıl bu kadar uzakta kalabiliyoruz?

Geçim sorunu, ruhsal tatmin, zamanın yetersizliği ve bunlar gibi nice dert hepimiz için ortak değil mi? Bu kadar benzer nitelikli bir kalabalık, neden kendisini yalnız hisseder? Çünkü sağa sola koştururken etrafımıza bakacak vaktimizin olmadığı hissindeyiz.

57651f6903aae

Çünkü dertlerimizin kendimize has olduğunu ve kimsenin bizi anlayamayacağını düşünecek metropol kibirlerine sahibiz. Bunu yoğun şekilde hisseden yerlerden biri de Japonya.

20.yüzyılın ikinci yarısında hızlı bir ekonomik sıçrama yapan Japonya’da bunun sonucunda yeni bir kelime ortaya çıkmış: Karoshi yani “Aşırı çalışma ölümü”.

Bu hızlı ekonomik büyüme ve bunun doğurduğu sürekli çalışma hali, insanların birbirlerinde kopmalarına ve yalnızlaşmalarına sebep olmuş.

Fotoğrafçı Hiroharu Matsumo‘nun referansı işte bu yalnızlık hissi.

Matsumo, döngüsel sokak mimarisiyle yalnızlığın ritmini birleştiriyor ve siyah-beyaz minimalist fotoğraflar ortaya çıkarıyor.

nolm.us

Paylaşın!Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestShare on TumblrEmail this to someone

Neval Kurtulmuş

Kocaeli Üniversitesi Radyo, TV ve Sinema bölümünü bitiren Neval, İletişim Fakültesi radyosunda yayınlanan ‘Dört Köşe’ adlı programıyla, Aydın Doğan Vakfı 23. Genç İletişimciler Yarışması’nda, İşitsel Dal/Müzik Programı kategorisinde 1.'lik ödülü kazandı. Okuldan mezun olan Neval, medya sektöründe çalışmaya devam ederken Serinletici'de Yazı İşleri Müdürlüğü görevini de başarıyla yürütüyor. Neval, Serinletici'de kültür-sanat, yaşam-eğlence üzerine yazılar yazıyor. | neval.kurtulmus@serinletici.com

İlgili Yazılar: