İtalyan Fotoğrafçının Objektifinden, Göze Görünmeyen Kediler

Kış yaklaşıyor. Bizler öyle ya da böyle kendimize sıcak bir ortam sağlamanın yolunu bulacağız. Peki sokak hayvanları ne yapacak? Geçtiğimiz kış, sokak hayvanlarına yardımcı olmak isteyen birkaç hayvanseverin, meselesini anlayamadığımız insanlar tarafından şiddete maruz kaldıklarına tanık olduk. Yine de, hayvanlara yardım etmenin bu anlamsız bedelini ödemek pahasına bile olsa, kış yaklaşırken sokak hayvanlarını tekrar hatırlatmakta fayda görüyoruz. İtalyan fotoğrafçı Sabrina Boem’in evsiz kedileri fotoğrafladığı seri de bize yardımcı oluyor.

Serinin adından da anlaşılacağı gibi, “Görünmeyenler”i arayan sanatçıya, bu çalışmaya başlarken birlikte yaşadığı iki kedi -Sissi ve Ricky- ilham vermiş. Ardından Boem, soluğu terk edilmiş kedilerin bulunduğu barınakta almış. Fotoğrafçı, arkadaşı Elisa’nın da yardımıyla kedilerin deyim yerindeyse ruhunu anlamaya çalışıyor. Boem, terk edilmiş kedilerin bakışlarının, tanıştığı insanlarınki kadar anlamlı olduğunu söylüyor.

İki buçuk yıl boyunca bu seri üzerine çalışan Boem, bir kedinin size güvenmesi için 5 dakikadan 2 yıla kadar değişebilen bir süre olduğunu belirtiyor. Sabrina Boem’in gözlemine göre, fotoğrafını çektiği kedilerden bazıları, hayatları boyunca insanların etrafında dolaşmasına rağmen onlarla temas etmeye korkuyor.

Kedilerin fotoğraflarının çekildiği sığınma evleri özerk yaşayan kedilere açık. Boem’in fotoğraf çekmek için girdiği yere ise “kutsal alan” deniliyor. Burada insanların kedileri rahatsız etmeden girmeleri için kapaklı bir kapı var. Sığınma evleri, açık kapı politikası uygulayarak kedilere yiyecek, barınak ve tıbbi bakım imkanı sağlıyor.

İtalyan fotoğrafçı Sabrina Boem, ENPA Venezia adı verilen sığınma evine insanların bağışta bulunması için çağrıda bulunuyor. Ve “Görünmeyenler” adlı projesini bu kadar şanslı olmayan evsiz kedileri kapsayacak şekilde genişletmeyi amaçlıyor.

nolm us

Paylaşın!Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestShare on TumblrEmail this to someone

Behice Ünsal

Behice, hayattaki ilk şansında dünyadaki adaletsizlikler karşısında adaleti aradığı yerin hukuk fakültesi olmadığını deneyimledi. İkinci şansında yeşerttiği yeni jenerasyonlar yetiştirme hayali ise kadro sıkıntısına takıldı. Artık amansızca aradığı üçüncü şansı hiç bulamamaktan korkuyor. | behice.unsal@serinletici.com

İlgili Yazılar:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.